A priori ilkesi, bilgi ediniminin deneysel gözlemlerden bağımsız olarak, akıl yoluyla elde edilen önermelerle ilgili bir kavramdır. Felsefi tartışmaların merkezinde yer alan bu ilke, özellikle bilginin temellerini sorgularken önemli bir araç olarak kullanılır. A priori bilgi, deneyimden önce gelen ve akıl yürütme ile ortaya çıkan bilgilerdir. Bu tür bilgilere örnek olarak evrensel gerçekler ya da mantıksal çıkarımlar gösterilebilir.
A priori ilkesi, deneye dayanmayan, deneyimden önce gelen ya da ondan bağımsız olarak ulaşılan bilgi anlamına gelir.
Felsefede bu terim, teorinin deneysel olarak kanıtlanmadan (ya da çürütülmeden) önce, teoriyi kullanarak elde edilen tahminler için kullanılır.
A priori ilkesinin bazı örnekleri: